กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 95 คำทำนายแปรเปลี่ยนกะทันหัน! มงคลเล็กน้อยพลิกเป็นเคราะห์ปานกลาง
กาลเวลาค่อยๆ ล่วงเลยผ่านไปทีละน้อย
หิมะที่หลงเหลืออยู่สะท้อนแสงสลัวยามพลบค่ำ ทั่วทั้งผืนฟ้าและแผ่นดินค่อยๆ มืดมิดลงทีละนิด
โขดหินทั้งสองก้อนยังคงตั้งตระหง่านนิ่งงันอยู่กลางลานหิมะ ประดุจรูปสลักศิลาที่เงียบงันสององค์ ทั่วทั้งใต้หล้าราวกับหลงเหลือเพียงสิ่งมีชีวิตอยู่แค่สองชีวิตเท่านั้น
เจียงเฉินไม่ล่วงรู้เวลาที่แน่ชัดอีกต่อไปแล้ว
รู้เพียงว่าข้าวปั้นถูกกินจนหมดเกลี้ยง และน้ำร้อนก็แห้งขอดจนก้นกระติกแล้ว
ก่อนฟ้าจะมืดสนิท เขาเคยเกิดความคิดที่จะถอนตัวจากไปขึ้นมาวูบหนึ่ง
ทว่าเมื่อหันกลับไปมองระยะห่างระหว่างจุดนี้กับป่าสนอีกครั้ง เขาก็รีบดับความคิดนั้นทิ้งไปในทันที
ในสถานการณ์เช่นนี้
ผู้กล้าย่อมอยู่รอด ผู้ขลาดย่อมตกตาย