เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 28 กินเนื้อวันละหนึ่งจิน เตรียมตัวเข้าเมือง
ยังมีสตรีนางหนึ่งหยิกแขนสามีของตนเองที่ยืนอยู่ข้างๆ พลางเอ่ยว่า “ดูสิ ดูคนอื่นเขาสิ! อากาศหิมะตกหนักเช่นนี้ขึ้นเขายังล่าตัวเปาได้ แล้วเจ้าล่ะ?”
“หากข้าบังเอิญเจอ ข้าก็ล่าได้เหมือนกันนั่นแหละ!” ชายผู้นั้นเถียงกลับ “แต่ตัวเปามันจะเจอกันได้ง่ายๆ ที่ไหนเล่า? เจ้าหนุ่มนี่ก็แค่โชคดีเท่านั้น”
“โชคดีงั้นรึ? บ้านเขามีเนื้อกินไปตลอดทั้งฤดูหนาวจนแทบกินไม่หมดแล้ว ยังจะเรียกว่าโชคดีอีกเรอะ? บ้านเราฤดูหนาวนี้แทบจะเอาตัวไม่รอดอยู่แล้ว!”
ชายผู้นั้นทนรับคำบ่นเป็นชุดราวกับปืนกลของภรรยาไม่ไหว จึงจำต้องรับคำ “พรุ่งนี้ข้าก็ขึ้นเขาไปดูบ้าง เผื่อจะหาสัตว์ป่าได้สักตัวสองตัว”
หมู่บ้านซานซานมีนายพรานทั้งหมดห้าคน ซึ่งล้วนขึ้นทะเบียนกับทางการไว้แล้วทั้งสิ้น