เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 27 ข้าอยากล่าราชันหมาป่า ไปด้วยกันหรือไม่?
เงาดำทะมึนกลุ่มนั้น ก็คือสิ่งที่เขาเห็นในติ้วไม้ไผ่นั่นเอง ราชันหมาป่าชราที่ถูกเนรเทศมายังภูเขาเสี่ยวเฮย!
ถึงกับวิ่งข้ามมาถึงฝั่งทิศใต้แล้วเชียวหรือ!
เจียงเฉินอดไม่ได้ที่จะตกใจจนเหงื่อเย็นไหลท่วมร่าง——หากบังเอิญพบเข้ากับราชันหมาป่าเสียก่อนที่จะหากวางฟานพบ ไม่แน่ว่าเขาคงกลายเป็นเหยื่อของมันไปแล้ว
หรือไม่แน่ว่า ราชันหมาป่าอาจจะแอบสะกดรอยตามหลังตนเองมาโดยตลอด…… กระทั่งมันพบเป้าหมายที่ล่าได้ง่ายดายกว่า
“บัดซบ หมาป่าเฒ่าเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่ามนุษย์จริงๆ! ต้องหาโอกาสล่ามันให้ได้ มิเช่นนั้นวันหน้าจะกล้าขึ้นเขาได้อย่างไร”
เจียงเฉินสบถด่าในใจประโยคหนึ่ง เดิมทีก่อนหน้านี้ตั้งใจจะรอให้มันอดตายไปเอง ทว่ายามนี้มันหาอาหารพบแล้ว ดูท่าคงจะยื้อชีวิตต่อไปได้อีกสักระยะหนึ่ง