ตอนที่ 20 เจียงโหย่วหลิน โกรธเกรี้ยวจนคิดฆ่าคน

ตอนที่ 20 เจียงโหย่วหลิน โกรธเกรี้ยวจนคิดฆ่าคน

ยามที่วิ่งมาถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน ท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองสลัวแล้ว

ชาวบ้านที่ออกไปขุดผักป่าและตัดฟืนนอกหมู่บ้านต่างก็ลากร่างที่เหนื่อยล้าเร่งเดินทางกลับเช่นกัน

ปีนี้ผลผลิตเก็บเกี่ยวไม่ดี เสบียงอาหารของแต่ละบ้านล้วนไม่นับว่าเพียงพอ ทุกคนต่างพากันคิดหาสารพัดวิธีเพื่อกักตุนเสบียงฤดูหนาวและฟืนฤดูหนาวให้มากขึ้นอีกหน่อย

สภาพอากาศในตอนนี้ยังพอออกจากหมู่บ้านได้ แต่รอให้อากาศหนาวเย็นลงกว่านี้อีกสักหน่อย ก็ทำได้เพียงเก็บตัวฤดูหนาวอยู่ในบ้านเท่านั้น

ถึงเวลานั้นต้องพึ่งพาเสบียงที่กักตุนไว้ประทังชีวิตไปวันๆ นั่นต่างหากคือช่วงเวลาที่ยากลำบากแสนสาหัสอย่างแท้จริง

ในขณะที่ชาวบ้านหมู่บ้านซานซานกำลังทยอยเดินกลับเข้าหมู่บ้านอยู่นั้น ด้านหลังพลันมีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังแว่วเข้ามา

ผู้คนต่างหันกลับไปมอง ก็เห็นเพียงปลาตัวใหญ่สีเทาอมเขียวตัวหนึ่งกำลังสะบัดหางขึ้นลงพุ่งตรงมายังหมู่บ้าน

คนที่มองเห็นต่างอดไม่ได้ที่จะหยุดฝีเท้าลง และอดอุทานออกมาด้วยความตกตะลึงไม่ได้ว่า “ปลาตัวใหญ่ยิ่งนัก!”