กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 19 ส่งกระรอกกลับบ้าน จับปลาที่สระจินสือ!
เจียงเฉินก้าวเข้าไปข้างหน้าแกะบ่วงบาศออก แล้วจับกระรอกขึ้นมาไว้ในมือ พลันรู้สึกผิดหวังขึ้นมาเล็กน้อย
เจ้าตัวนี้ดูภายนอกหางใหญ่ก็จริง ทว่ารูปร่างกลับใหญ่กว่าหนูตัวโตไม่เท่าไรนัก แทบไม่มีเนื้อหนังอะไรเลย
หากวันนี้ไม่มีของติดไม้ติดมือกลับไป เขาอาจจะเอามันกลับไปกินพอให้ติดซอกฟันบ้าง
ทว่าตอนนี้ในอกเสื้อมีนกเขาอยู่แล้ว แถมยังต้องไปจับปลาอีก เขาย่อมไม่ชายตามองมันเป็นธรรมดา
อีกทั้งว่ากันว่าเนื้อกระรอกทั้งเปรี้ยวทั้งฝาด ชาวบ้านหากไม่หิวโซจนถึงขีดสุดก็ไม่มีทางกินเด็ดขาด
เจ้ากระรอกที่ถูกกำไว้ในมือเผชิญหน้ากับเจียงเฉินตรงๆ ดวงตากลมโตสีดำขลับเบิกกว้าง ปลายจมูกขยับฟุดฟิดอย่างรวดเร็ว
ในปากส่งเสียงร้องแหลม “จี๊ดๆ” ออกมาไม่ขาดสาย พลางดิ้นรนอย่างไร้เรี่ยวแรง
หัวใจของเจียงเฉินไหววูบเล็กน้อย มุมปากยกโค้งขึ้น “เห็นแก่ที่เจ้าน่าสงสาร ข้าจะปล่อยเจ้าไปก็แล้วกัน”
พูดจบก็สะบัดมือโยนมันออกไปอย่างไม่ใส่ใจ