เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 8 คาร์แรคเตอร์จะพังทลายเร็วเกินไปไม่ได้
เฉินเฉี่ยวชุ่ยชี้นิ้วไปที่กระต่ายบนโต๊ะ “อยู่นี่ไง!”
พอเจียงเหนิงเหวินเห็นกระต่าย ก็พุ่งตัวเข้าไปหาทันที ลูบคลำตัวกระต่ายไม่ยอมปล่อยมือ “ว้าว ตัวใหญ่จังเลย! ตอนเย็นจะได้กินเนื้อแล้ว!”
“กินเนื้ออะไรกัน? ตัวนี้ต้องเอาไปแลกธัญพืชต่างหาก” เฉินเฉี่ยวชุ่ยรีบเอ่ยขัดขึ้นทันที
แม้เจียงโหย่วหลินจะเป็นนายพราน ทว่าสัตว์ที่ล่าได้ส่วนใหญ่ก็ต้องนำไปแลกเป็นธัญพืช ที่บ้านอย่างมากก็ได้กินเพียงเครื่องในที่ขายไม่ออกเท่านั้น
ทว่าเจียงเฉินกลับเอ่ยแทรกขึ้น “เอาไว้กินกันเองในบ้านเถอะ พอดีจะได้ตุ๋นให้ท่านพ่อบำรุงร่างกาย เหนิงเหวินกับเสี่ยวอวิ๋นเองก็กำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโตด้วย”
“ไว้สัตว์ที่ล่าได้หลังจากนี้ข้าค่อยเอาไปแลกธัญพืช”
เขาไม่อยากซดโจ๊กข้าวฟ่างอีกต่อไปแล้ว กินเข้าไปก็ได้แต่อิ่มน้ำ ไม่อยู่ท้องเลยสักนิด