เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 173: กำแพงกักกัน
ไททันจอดสนิทอยู่เบื้องหน้ากำแพงแห่งหนึ่ง
นี่ไม่ใช่กำแพงธรรมดาทั่วไป ทว่ามันคือม่านกักกันโปร่งใสที่ขวางตระหง่านอยู่สุดปลายระเบียงทางเดิน ปิดตายเส้นทางสู่เขตแกนกลางอย่างสิ้นเชิง
มันสูงตระหง่านถึงสองร้อยเมตร ความกว้างทอดยาวออกไปจนสุดสายตา พื้นผิวเรียบเนียนดั่งกระจกเงา ไร้ซึ่งสิ่งเจือปนใดๆ ภายใน ยามต้องแสงสปอตไลต์อันเจิดจ้า จึงหักเหแสงสะท้อนประกายสีฟ้าอันเยียบเย็นออกมา
ประกายแสงนี้มิใช่การสะท้อน แต่เป็นเพราะโฟตอนถูกดักจับและหักเหไปมาอย่างต่อเนื่องภายในผลึกจนเกิดการกระเจิงของแสง ทำให้กำแพงทั้งบานดูคล้ายก้อนน้ำแข็งแกร่งผืนมหึมาจากใต้ทะเลลึกที่ถูกแช่แข็งเอาไว้
ข้อมูลการสแกนของซูอวี่ฉายขึ้นบนหน้าจอหลักของห้องคนขับ เครื่องหมายเตือนสีแดงกะพริบถี่รัว พร้อมด้วยเสียงสัญญาณเตือนความถี่ต่ำที่ดังกระชั้น
ความหนาของกำแพงนี้ลึกถึงหนึ่งร้อยเมตรอย่างน่าตกตะลึง เรียงตัวขึ้นจากโมเลกุลซิลิคอนผลึกเดี่ยวความหนาแน่นสูง