ตอนที่_172_ชิงเต้าฟู

ตอนที่ 172: ชิงเต้าฟู

ระเบียงทางเดินทอดยาวและตรงดิ่ง ไร้ซึ่งทางแยกใดๆ

ผนังทำจากวัสดุกึ่งโปร่งแสงสีขาวขุ่น สัมผัสแล้วรู้สึกอุ่น ราวกับมีน้ำอุ่นไหลเวียนอยู่ภายในผนัง

ที่นี่สว่างไสว ทว่ากลับหาแหล่งกำเนิดแสงไม่พบ ทั่วทั้งพื้นที่กำลังเปล่งแสงออกมาเอง

ไททันค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้า ตีนตะขาบบดทับลงบนพื้นแบบนุ่มโดยไม่ส่งเสียงใดๆ เลยแม้แต่น้อย ความเงียบสงบเช่นนี้ชวนให้รู้สึกไม่สบายใจ ดั่งความสงบก่อนพายุคลั่งจะมาเยือน

เบื้องหน้าปรากฏห้องโถงขนาดมหึมา ไร้ซึ่งอุปกรณ์ ไร้ซึ่งสิ่งกำบัง มีเพียงลานกว้างสีขาวอันเวิ้งว้างว่างเปล่า