กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 162: สวรรค์จอมปลอม
ประตูห้องผนึกอากาศขนาดมหึมาค่อยๆ ลดระดับลงมา
กว้านหมุนทำงาน ส่งเสียงหวีดแหลมแสบแก้วหูอันเป็นเอกลักษณ์ของบานพับขึ้นสนิม
แผ่นโลหะหนาหนักฟาดลงบนลานกว้างหินอ่อนที่แตกร้าวเสียงดังสนั่น
ฝุ่นผงสีเทาขาวฟุ้งกระจายขึ้นมาเป็นวง
อากาศของนิวบาบิโลนหอมหวานมาก
มันเป็นกลิ่นผสมผสานระหว่างกลิ่นดอกไม้และน้ำหอมปรับอากาศเกรดพรีเมียมบางชนิด บริสุทธิ์และหรูหราฟุ่มเฟือย
แต่ตอนนี้ กลิ่นหอมหวานนี้ถูกกลิ่นน้ำมันเครื่อง กลิ่นไหม้เกรียม และกลิ่นสนิมเหล็กอันเข้มข้นกลบมิดอย่างไร้ความปรานี
หุ่นเกราะอันเดดตัวแรกก้าวเดินออกมา
นั่นคือหุ่นเกราะโจมตีเมืองระดับ “พายุคลั่ง” รูปร่างดุร้ายน่าสะพรึงกลัวที่ผ่านการเชื่อมปะซ่อมแซมมานับครั้งไม่ถ้วน