เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 161: ใต้เงาหอคอยบาเบล
หัวเรือของนครราตรีนิรันดร์แหวกผ่านเมฆฝนฟ้าคะนองหนาทึบผืนสุดท้ายเหนือเส้นศูนย์สูตร
ทัศนวิสัยเปิดโล่งขึ้นมาอย่างกะทันหันในพริบตานั้น
ที่นี่ไม่มีพายุฟ้าคะนองชวนอึดอัดและความมืดมัวเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว
และไม่มีความขุ่นมัวจากฝุ่นกัมมันตรังสีที่ลอยคละคลุ้งอยู่ตลอดเวลา
สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือห้วงน้ำเงินบริสุทธิ์ถึงขีดสุดจนชวนให้ใจสั่น
เมื่อแสงแดดปราศจากการกระเจิงและการบดบังของชั้นบรรยากาศ มันจึงกลายเป็นแสงเจิดจ้าและซีดขาวผิดปกติ
ลำแสงสาดส่องลงมาตรงๆ บนความสูงหลายหมื่นเมตร ทำให้มองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างกระจ่างชัด
อากาศเบาบางและหนาวเย็น อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเงียบงันประหนึ่งสุญญากาศ
บนหน้าจอเรดาร์ภายในห้องควบคุม สัญญาณรบกวนอันสับสนวุ่นวายเหล่านั้นหายไปจนหมดสิ้น