ตอนที่_112_กำเนิดใหม่

ตอนที่ 112: กำเนิดใหม่

ตึก ตึก ตึก

นั่นคือเสียงแรกที่หลินฮ่าวได้ยินตอนที่เริ่มได้สติกลับมา

เสียงนั้นทุ้มต่ำและทรงพลัง ไม่เหมือนแรงสั่นสะเทือนความถี่สูงของเครื่องยนต์จักรกล แต่คล้ายเสียงหัวใจเต้นของอสูรกายขนาดยักษ์ที่หลับใหลอยู่ใต้ทะเลลึก ทุกจังหวะการสั่นสะเทือนแฝงไว้ด้วยท่วงทำนองที่ชวนให้ใจสั่น มันส่งผ่านกระดูกสันหลังตรงเข้าสู่เปลือกสมอง และทำให้กะโหลกศีรษะสะท้อนก้องเบาๆ

ท่ามกลางความมืดมิด หลินฮ่าวถึงกับเกิดภาพลวงตาไปชั่วขณะ คิดว่าตัวเองไม่ได้นอนอยู่ในห้องคนขับอันเย็นเยียบของไททัน แต่กำลังขดตัวอยู่ในมดลูกที่อบอุ่น ชุ่มชื้น และเต็มไปด้วยน้ำคร่ำของสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์

“...เถ้าแก่? เถ้าแก่!”

เสียงของซูอวี่ราวกับแว่วมาจากเหนือน้ำอันไกลโพ้น ผ่านแผ่นฟิล์มหนาๆ ชั้นหนึ่ง พร้อมด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่เต็มไปด้วยความร้อนใจ

หลินฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกอย่างแรง ปอดขยายตัวอย่างหนักหน่วงราวกับท่อลม ตักตวงอากาศเข้าไปอย่างหิวกระหาย เขาลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าค่อยๆ รวมโฟกัสชัดเจนขึ้นจากจุดรบกวนที่พร่ามัว