เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 111: หายนะตั๊กแตนโลหะ
“แค่กๆ…… แค่ก……”
หลินฮ่าวพิงอยู่ข้างล้อยางอันร้อนระอุของไททัน เขาไออย่างรุนแรง ทุกครั้งที่ตัวสั่นสะเทือนจะดึงรั้งความเจ็บปวดเสียดแทงตรงหน้าอก เขาถ่มน้ำลายปนเลือดออกมาคำหนึ่ง กลิ่นคาวสนิมเหล็กช่วยให้สมองที่มึนเบลอของเขาตื่นตัวขึ้นมาบ้าง
ไททันในยามนี้ จะยังหลงเหลือสง่าราศีของ “ป้อมปราการลอยฟ้าระดับ S” อยู่ตรงไหนกัน?
มันเอียงกระเท่เร่อยู่ในพุ่มไม้เตี้ยที่ไหม้เกรียม วงแหวนแรงโน้มถ่วงสามชุดทางกราบขวาดับสนิทไปแล้ว โครงสร้างภายนอกบิดเบี้ยวผิดรูป เกราะสังเคราะห์แสงชั้นที่เพิ่งงอกขึ้นมาใหม่ถูกคลื่นกระแทกฉีกขาดไปเกินครึ่ง เผยให้เห็นสายเคเบิลขาดวิ่นด้านในที่ยังคงส่งเสียงเปรี๊ยะๆ ยิ่งไปกว่านั้น ป้อมปืนแม่เหล็กไฟฟ้าบนหลังคารถยังถูกเฉือนหายไปมุมหนึ่ง ลำกล้องปืนคดงอ ดูราวกับแรดที่เขาหัก
“รายงานความเสียหาย” เสียงของหลินฮ่าวแหบพร่า ราวกับถูกกระดาษทรายขัดถู