เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 99: ภูตผีในป่าโลหะ
สายพานอันหนาหนักของไททันทิ้งรอยลึกไว้บนผืนดินกรวดทรายสีแดงเข้มที่ดูราวกับกองเศษสนิมสะสมทับถม
ที่นี่คือทวีปแดนใต้ "อุทยานแดนรกร้าง" ที่ระบบนิเวศถูกไวรัสซิลิคอนความเข้มข้นสูงปรับเปลี่ยนโครงสร้างไปโดยสิ้นเชิง
นอกหน้าต่างรถคือป่าดงดิบผืนหนึ่งที่ชวนให้ตื่นตาตื่นใจ ขณะเดียวกันก็น่าขนพองสยองเกล้า
ต้นไม้เหล่านั้นสูงเสียดฟ้ากว่าร้อยเมตร ลำต้นหนาใหญ่ราวกับปล่องไฟโรงงาน บนผิวเคลือบด้วยชั้นออกไซด์ของโลหะที่ดูคล้ายสัมฤทธิ์ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ใบไม้ยักษ์ไม่ใช่เส้นใยนุ่มนวลอีกต่อไป แต่กลับเหมือนแผงโซลาร์เซลล์ที่สะท้อนแสงสลัวอันเยียบเย็นออกมา
เมื่อสายลมพัดผ่านพงไพร เสียงที่ดังขึ้นไม่ใช่เสียงสวบสาบ แต่เป็นเสียง "กรุ๊งกริ๊ง" คล้ายกระดิ่งลมที่ใสกระจ่างทว่าแฝงรังสีสังหาร ซึ่งเกิดจากใบไม้โลหะนับไม่ถ้วนกระทบกัน