กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 98: ระบำสายฟ้าและแสงอัสนีลอยล่อง
สายพานอันมหึมาและหนักอึ้งของไททัน ในที่สุดก็บดขยี้โขดหินริมทะเลก้อนสุดท้ายจนแหลกละเอียด ย่างก้าวเข้าสู่ผืนแผ่นดินของทวีปแดนใต้อย่างแท้จริง
ที่นี่คือชายขอบของ "อุทยานแดนรกร้าง"
ต่างจากแดนเหนือที่เต็มไปด้วยหิมะและน้ำแข็ง อุณหภูมิที่นี่กลับสูงถึง 30 องศาเซลเซียส ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเข้มข้นที่ทั้งร้อนชื้น เน่าเปื่อย และเจือด้วยกลิ่นสนิมเหล็ก
หลินฮ่าวผลักประตูแล้วกระโดดลงจากรถ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าไม่ใช่ดินโคลน แต่เป็นกรวดทรายสีแดงคล้ำที่ดูคล้ายกับสนิมเหล็กทับถมกัน พืชพรรณรอบด้านยิ่งชวนให้ตื่นตะลึง พืชตระกูลเฟิร์นขนาดยักษ์สูงหลายสิบเมตร ใบเป็นสีสนิมทองแดง ในเส้นใบมีของเหลวเรืองแสงไหลเวียน เถาวัลย์เส้นหนาใหญ่ราวกับโซ่เหล็กขึ้นสนิม พันเลื้อยอยู่บนต้นไม้โบราณที่กลายสภาพเป็นกึ่งโลหะเหล่านั้น
"ค่ารังสีที่นี่สูงกว่าแดนเหนือถึงสามเท่า" ซูอวี่มองเครื่องตรวจจับแบบพกพาพลางขมวดคิ้วแน่น "แถมในอากาศยังมีสปอร์อนุภาคโลหะอยู่อีกเป็นจำนวนมาก ถ้าสูดดมเข้าไปมากเกินไป ปอดจะเกิดพังผืด หรือกระทั่งกลายสภาพเป็นโลหะได้เลย"
"ดูท่าคงเปิดหน้าต่างรับลมเล่นไม่ได้แล้วล่ะสิ" เถี่ยโส่วกำลังตรวจเช็กตัวรถ