เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 74: ดอกไม้ไฟแห่งความสิ้นหวัง
“ซู่——! ซู่——!”
ลำแสงพลังงานสูงสีส้มแดงสองสายเปรียบดั่งมีดผ่าตัดที่พระเจ้ากรีดลงมาอย่างไม่ใส่ใจ ผ่าตัดผืนทะเลอันมืดมิดและบ้าคลั่งออกเป็นสองซีกอย่างเงียบเชียบ
น้ำทะเลเดือดพล่านและระเหยกลายเป็นไอในพริบตา ทิ้งร่องรอยไอน้ำความร้อนสูงเป็นเส้นตรงสองสายไว้ท่ามกลางเกลียวคลื่นอันเชี่ยวกราก พุ่งตรงเข้าประชิดกราบข้างของรถไททัน ไม่มีเสียงระเบิดกึกก้อง มีเพียงเสียงฟ่ออันน่าสะพรึงกลัวขณะสสารถูกลบล้างสูญสลายไปในเสี้ยววินาที
นี่มิใช่การต่อสู้ แต่มันคือการหยอกล้อเหมือนแมวไล่จับหนู
ไททันเปรียบเหมือนแรดตัวเทอะทะที่ติดหล่มโคลน มันทำการเคลื่อนที่รูปตัวเอสอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางลมพายุและระลอกคลื่นยักษ์ ตัวรถขนาดยักษ์โยกไหวขึ้นลงอย่างรุนแรงตามคลื่นทะเลที่สูงกว่าสิบเมตร ทุกครั้งที่หักเลี้ยว โครงสร้างโลหะจะส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดราวกับรับน้ำหนักไม่ไหว คล้ายจะแตกกระจายเป็นชิ้นๆ ได้ในวินาทีถัดไป
ทว่าเบื้องหลังของมัน กลับเป็นความสง่างามอันแสนสิ้นหวังและพร้อมปลิดชีพ
บนท้องฟ้า เรือโจมตีลาดตระเวนระดับ "เซราฟ" ทรงหยดน้ำลำนั้นยังคงลอยนิ่งอยู่ที่ระดับความสูงสองร้อยเมตรอย่างสงบ มันเหมือนไม่ได้รับผลกระทบจากแรงโน้มถ่วงและพายุเลยแม้แต่น้อย ปล่อยให้ลมบ้าหมูหวีดหวิว ลำตัวยานกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด สีทาภายนอกสีขาวบริสุทธิ์เปล่งประกายแสงอันศักดิ์สิทธิ์แต่ทว่าเย็นเยียบออกมาท่ามกลางราตรีกาล