เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 73: เทพและแมลง
ภายในโถงกลางของห้องปฏิบัติการ P4 ความเงียบงันประหนึ่งความตายได้ถูกทำลายลงแล้ว
เสียงนั้นแผ่วเบายิ่งนัก เบาเสียจนคล้ายขนนกกรีดผ่านผืนแพรไหม ทว่ากลับแฝงด้วยพลังทะลุทะลวงที่ชวนให้ขนหัวลุกชัน มันมิใช่การเสียดสีของฟันเฟืองจักรกล และมิใช่เสียงคำรามของเครื่องยนต์สันดาปภายใน หากแต่เป็นเสียงหึ่งความถี่สูงของระบบลอยตัวด้วยแม่เหล็กที่นิ่งสนิทเป็นพิเศษ
“หึ่ง——”
เสียงนั้นดังมาจากเหนือโดม
หลินฮ่าวเงยหน้าขึ้นฉับพลัน เขามองลอดผ่านโดมกระจกเสริมความแข็งแรงโปร่งใสที่สูงหลายสิบเมตรออกไป เห็นจุดแสงสีขาวจุดหนึ่งปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าอันมืดมิดตั้งแต่เมื่อไรก็มิอาจทราบ
จุดแสงนั้นขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว พุ่งทะลวงผ่านชั้นเมฆเถ้าภูเขาไฟอันหนาทึบลงมาอย่างไร้สุ้มเสียง ประหนึ่งทูตสวรรค์ผู้เสด็จลงมาเยือนโลกมนุษย์ และประหนึ่งดาบแห่งดามอคลีสที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ
“นั่นมัน... อะไรกันน่ะ” นิ้วมือของซูอวี่ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ แถบความคืบหน้าการส่งข้อมูลเพิ่งจะเดินไปถึง 85%