กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 169 ข้อสันนิษฐานเรื่องคนเป็นกินคนเป็น
คืนในวันสิ้นโลก ไม่รู้ว่าเพราะไม่มีแสงนีออนหรือเปล่า จึงมืดเป็นพิเศษ และเงียบเป็นพิเศษ
บนดาดฟ้า อวิ๋นซินนอนหงายอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง ความคิดในหัวสับสนวุ่นวาย
เธอคิดถึงฉินเฟยเฟย คิดถึงเซียนเทียมสวี คิดถึงไอหนี คิดถึงหูซื่อถง คิดถึงเป่าเปา และยังมี...
แต่ทุกคนมักเดินไปเดินมา แล้วก็แยกย้ายกันไป
ไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน และไม่รู้ว่าจะตามหาอย่างไร เมื่อก่อนยังมีโทรศัพท์และคอมพิวเตอร์ โทรไปสักสาย ส่งข้อความสักข้อความ ก็รู้ได้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน แล้วตอนนี้ล่ะ?
หลายคนพลัดพรากจากภรรยาและลูก หลายคนเดินทางอยู่ต่างถิ่นเพียงลำพัง หลายคน...