เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 9 มอบถุงเอกภพ
ยังไม่ทันที่อวิ๋นซินจะได้ตั้งตัว เธอก็ร่วงหล่นลงมาในแนวตรงและได้กอดกับพื้นดินอย่างแนบแน่น ให้ความรู้สึกเหมือนก้นน้อยๆ ถูกกระแทกจนแยกออกเป็นสองซีก
“โอ๊ย ก้นของฉัน เจ็บจะตายอยู่แล้ว!” อวิ๋นซินร้องโอดครวญพลางนวดก้นตัวเองไปด้วย
อวิ๋นซินสังเกตเห็นว่าเธอไม่ได้อยู่ในห้องนอนที่โรงแรมแล้ว แต่มาอยู่ที่... ให้ฉันลองนึกคำมาบรรยายดูนะ คือว่า... ครูภาษาไทยตอนประถมของฉันเป็นครูพละสอนน่ะนะ ดังนั้นขออธิบายแบบนี้แล้วกัน อวิ๋นซินมาอยู่บนทุ่งหญ้าเขียวขจีที่กว้างสุดลูกหูลูกตา มีท้องฟ้าสีครามและเมฆขาว เพียงแต่ไม่มีดวงอาทิตย์
หากไม่ใช่เพราะกองเสบียงจำนวนมหาศาลที่ไม่ไกลออกไป อวิ๋นซินคงไม่กล้าเชื่อว่านี่คือมิติพกพาของเธอ ผ่านไปแค่สองวันเท่านั้น ที่นี่กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ราวพลิกฝ่ามือ
“ให้ตายสิ มิติที่เคยรกร้างว่างเปล่ากลับเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ดูท่าทางแล้วคงเปิดพื้นที่ทำไร่ทำนาได้แล้วสินะ ฮ่าๆ!” อวิ๋นซินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างเบิกบาน