เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 8 ทีมความหวัง
อวิ๋นซินและเป่าเปาเพิ่งออกจากพื้นที่ส่วนตัว ก็ได้ยินเสียงผู้ชายดังมาจากนอกห้องนอน
——“หัวหน้า ได้กำไรแล้ว ได้กำไรแล้ว ดูนี่สิ ในห้องนี้มีทั้งอาหารปรุงสุกและน้ำอยู่ไม่น้อยเลย”
——“ขนไปให้หมดแล้วเอาไปที่นั่น”
——“รับทราบครับหัวหน้า”
นั่นอะไรกัน มีคนบุกมาขโมยอาหารของอวิ๋นซินเนี่ยนะ จะยอมได้ยังไง ตอนนี้มีพื้นที่ส่วนตัวไว้รักษาชีวิตแล้ว อวิ๋นซินก็ใจกล้าขึ้น เธอสวมใส่ 'ชุดเกราะ' หม้อและชามให้พร้อม มือซ้ายถือฝาหม้อ มือขวาถือมีดครัว เปิดประตูวิ่งเหยาะ ๆ ออกไปแล้วตะโกนว่า “ต้นไม้นี้ข้าปลูก ถนนนี้ข้าเปิด หากจะผ่านทางนี้ไป จงทิ้งค่าผ่านทางไว้ซะ”
คนในห้องชะงักไปสามวินาที จากนั้นก็มองอวิ๋นซินด้วยสายตาที่เหมือนกับจะบอกว่า ‘ยัยนี่มันบ้าหรือเปล่า’
เอ่อ... พอดีเพิ่งปลูกต้นไม้ในพื้นที่ส่วนตัวเยอะไปหน่อย ประกอบกับปกติชอบอ่านนิยาย พอพูดออกมาเลยติดปากแบบนี้ น่าอายจริง ๆ น่าอายชะมัด
อวิ๋นซินถึงได้สังเกตเห็นว่าประตูห้องพักโรงแรมของเธอถูกงัด แม้แต่อุปกรณ์ที่ใช้ก่อเหตุยังวางอยู่ข้างประตู นอกประตูมีผู้ชายคนหนึ่งยืนเฝ้ายามอยู่ ส่วนในห้องมีผู้ชายสองคนกำลังค้นหาเสบียง ไม่สิ ต้องบอกว่ากำลังขโมยอาหารของอวิ๋นซินต่างหาก