กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางหรงทำงานในไร่นามาทั้งปี ตรากตรำก้มหน้าก้มตาอยู่กับผืนดินและท้องฟ้า เนื้อตัวแก่กว่าคนอื่นอยู่แล้ว ปีที่ต้องติดคุกยังทำให้เธอดูแก่ลงไปอีกมาก
ผมที่เดิมก็ขาวอยู่แล้ว ตอนนี้ขาวโพลนไปทั้งหัว
ไม่เพียงแต่ผมขาว ริ้วรอยบนใบหน้าก็เพิ่มขึ้นมากมาย
แน่นอนว่าเธอเองก็สงบเสงี่ยมขึ้นมาก ไม่เหมือนแต่ก่อนที่เผลอเป็นไม่ได้ก็จะส่งสายตาดุร้ายออกมา
กว่าจางหรงจะคลำทางมาถึงบ้าน ฟ้าก็มืดแล้ว
ก็ปลายเดือนสิบแล้ว ฟ้ามืดเร็ว
จางหรงยื่นมือผลักประตูลานบ้าน พอหลี่เฉี่ยวเห็นเข้าตอนแรกก็ยังนึกว่ามีขอทานมา
รีบไล่ทันที “ไป ๆ บ้านเราไม่มีข้าวเหลือ ไปขอที่อื่นไป”