กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้การกองพลลู่ “…”
นี่มันอะไรกันเนี่ย…
ทว่าเฉินจินโจวพอเห็นเขาเดินมาก็พูดว่า “งั้นผมกลับก่อนนะ” ที่เหลือแม้แต่ประโยคเดียวก็ไม่ยอมพูดเพิ่ม
ผู้การกองพลลู่ “…”
ไม่ใช่สิ พวกเธอสองคนไปตกลงอะไรกันลับหลังฉัน?
เฉินจินโจวจะกลับแล้ว อวี๋เป้ยเป้ยยังยิ้มราวกับดอกไม้บาน ส่งเขาออกไปสองสามก้าว แล้วเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ไปดี ๆ นะ ระวังตัวด้วย!”
ลู่ซีฉือ “…”
ยิ้มให้เขาขนาดนี้เลยเหรอ?
แถมอ่อนโยนขนาดนี้ด้วย?
ทำไมไม่เคยอ่อนโยนกับฉันแบบนี้บ้าง?