กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ถิงสวี่พูดพลางก้มหน้าพึมพำ “โดยเฉพาะห้ามให้อารองอุ้ม” ฟังน้ำเสียงของเขาแล้วยากที่จะไม่ได้ยินความน้อยใจ
ทุกคนได้ยินคำพูดของเขา ก็อดหันไปมองลู่สือมู่ไม่ได้ ลู่สือมู่ได้แต่ดันแว่นตาอีกครั้ง
ลู่ซีฉือลูบหัวน้อย ๆ ของลู่ถิงสวี่อีกที แล้วบอกเขา “เด็กโตก็อุ้มได้ รอให้อารองหายดีเต็มที่ก่อน อารองจะแบกเธอออกไปเที่ยวด้วย”
ลู่ถิงสวี่ได้ยินคำนี้ก็หันไปมองพ่อตัวเอง ลู่สือมู่ออกอาการจนใจ “ตอนนี้อารองของเธอยังไม่หายดี เธออย่าไปกวนเขาก็พอ”
ลู่ถิงสวี่พยักหน้าอย่างว่าง่ายทันที
จากนั้นก็คว้ามือลู่ซีฉือไว้ ถามเสียงเบาว่าลู่ซีฉือบาดเจ็บได้อย่างไร ตอนนั้นเจ็บมากไหม