กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ฉันเองก็ไม่มีน้องสาวที่ไหนอีก ฉันมีน้องสาวอยู่คนเดียวคือเป้ยเป้ย”
ฟู่คุนกลับมาก็อารมณ์ขุ่นอยู่แล้ว ไม่คิดว่าโดนฟู่จูจูสวนคำหนึ่งเข้าให้ เขารู้สึกทันทีว่าอำนาจของตนถูกท้าทาย สีหน้าจึงเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดขึ้นมาทันที ท่าทางบิดเบี้ยว “แก…”
“ฉันอะไร?”
“ไม่ต้องมาเถียงเรื่องไร้สาระพวกนี้ ตอนนี้น้องสาวแกหายตัวไปแล้ว ถ้ารู้ก็พาฉันกับพี่ชายแกไปหาเธอ”
“ไม่รู้” ฟู่จูจูเองก็ไม่อยากเถียงกับเขามากไปกว่านี้
“ทำไมแค่ที่อยู่เธออยู่ที่ไหน แกยังไม่รู้เลย?” ฟู่คุนเอ่ยขึ้นอย่างต่อว่า
ฟู่จูจูรู้สึกขำ “ทำไมฉันต้องรู้ด้วย?”
“เธอพาฉันไปกินข้าวสักมื้อหรือไง หรือบอกฉันว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ชวนให้ฉันไปเที่ยวเล่นภายหลัง?”