กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ฟู่คุนกับฟู่หมิงยังเหลือบมองอวี๋เป้ยเป้ยอีกครั้ง อวี๋เป้ยเป้ยเพียงยืนอยู่ตรงนั้น ยิ้มอยู่ รอยยิ้มไม่ถึงดวงตา ไม่พูดสักคำ
เธอไม่ใช่คนใจดำ และไม่ใช่คนที่แยกไม่ออกว่าอะไรควรอะไรไม่ควร
ถึงแม้ความชั่วที่จางหรงก่อจะไม่เกี่ยวกับคนอื่นในตระกูลฟู่
แต่ถ้าไม่มีความชั่วที่จางหรงก่อขึ้น เจ้าของร่างเดิมก็คงไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับตระกูลฟู่เลย
ฉะนั้นในฐานะเจ้าของร่างเดิม เธอจึงไม่เคยติดค้างบุญคุณตระกูลฟู่
ต่อให้ฟู่คุนกับคนอื่น ๆ ไม่รู้ความจริงและปฏิบัติกับเจ้าของร่างเดิมได้ไม่เลว แต่ฟู่เซิงอยู่ในตระกูลอวี๋ไม่ดีกว่าหรือ
ก็ไม่เห็นคนตระกูลอวี๋จะไปเรียกร้องอะไรจากฟู่เซิงเลยนี่