กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
วันไปรับใบหย่า อวี๋เป้ยเป้ยไม่รู้สึกกระวนกระวายเลยสักนิด อาจเป็นเพราะตอนนั้นยังไม่เกิดความรู้สึก แต่มาวันนี้ อวี๋เป้ยเป้ยกลับตื่นเต้นจนน่าประหลาด
ตอนที่ลู่ซีฉือยังไม่มา อวี๋เป้ยเป้ยเดินวนไปวนมาอยู่ที่หน้าประตูหลายรอบ
หายากนักที่เธอจะตื่นเต้นแบบนี้
9 โมง ลู่ซีฉือขับรถมาถึงหน้าบ้านของเธอ
ลู่ซีฉือลงจากรถ อวี๋เป้ยเป้ยที่กำลังเดินไปมาในบ้านก็หันกลับมาพอดี ชั่วขณะนั้น คนหนึ่งอยู่ในประตู คนหนึ่งอยู่ข้างนอก ทั้งสองมองหน้ากัน ต่างก็เห็นความตื่นเต้นในดวงตาของกันและกัน
จากนั้นเพื่อปลอบใจกันและกัน ทั้งคู่ก็พยายามฝืนยกมุมปากยิ้ม
ทั้งสองเดินเข้าหากันพร้อมกัน และเอ่ยปากพร้อมกัน “มาแล้ว”
“ฉันมาแล้ว”