กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เกือบแปดโมงแล้ว” มุมปากของลู่ซีฉือยกสูงขึ้น ราวกับจะเหาะขึ้นไปเคียงบ่าเคียงไหล่กับดวงอาทิตย์
ภาพแบบที่เกิดขึ้นในวันนี้ หลังหย่ากับอวี๋เป้ยเป้ย ลู่ซีฉือจินตนาการถึงมันมานับครั้งไม่ถ้วน
เขาจินตนาการ และหวังว่าตัวเองจะมีชีวิตอยู่ต่อไป ได้อยู่เคียงข้างอวี๋เป้ยเป้ยใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกัน
ไม่คิดว่า…วันนี้ทุกอย่างจะกลายเป็นจริง ดังนั้นจะให้ไม่ดีใจก็ยาก
“เกือบ…แปดโมง…”
“แย่แล้ว แย่แล้ว…”
อวี๋เป้ยเป้ยลนลานไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเอง แล้วยัด ๆ ใส่ตัว
ผู้การลู่ยืนอยู่ข้างเตียง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
ผู้การลู่ฝืนตัวเองเบือนสายตาออกไป