กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตอนที่มือไม่สุจริตของลู่ซีฉือใกล้จะล้ำเส้นสำเร็จ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูเขา “คือว่า…คุณกลับไปเถอะ!”
“หืม?”
“คุณกลับบ้าน หรือกลับไปที่หน่วยก็ได้ ตอนนี้ฉันสบายดี ไม่ต้องให้ใครมาอยู่เป็นเพื่อนแล้ว”
ลู่ซีฉือก็นึกถึงคำที่ซูเยี่ยนเคยพูดกับเขาโดยไม่มีสาเหตุ มีธุระก็พี่สอง ไม่มีธุระก็ซูเยี่ยน…
เขาหันศีรษะไปมองอวี๋เป้ยเป้ย…
ต้องการให้ขึ้นเตียง พอไม่ต้องการแล้วก็ไล่ให้ไปให้พ้นงั้นเหรอ?
ผู้การลู่ขยับตัวสองที มุดเข้าไปในผ้าห่มแล้วล้มตัวนอนทันที “ดึกมากแล้ว ผมล้างเท้าแล้วด้วย”