กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ไม่ยอมทำอะไรทั้งนั้น กับข้าว ถ้าไม่ทำสักมื้อ เธอก็ไม่กิน
ฟู่คุนรู้สึกว่าตัวเองเป็นพ่อแท้ ๆ คิดว่ายังไงก็ควรพูดสักสองสามคำ ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนชนบท ในบ้านไม่มีพี่เลี้ยงเด็กมาช่วยทำงาน เรื่องใหญ่เรื่องเล็กในบ้านล้วนต้องให้คนในบ้านช่วยกันลงมือ เขาย่อมหวังว่าลูกสาวจะเป็นคนขยัน
อย่างฟู่เซิงนี่…
ฟู่คุนก็หนักใจเหมือนกัน
เขาคิดว่าฟู่เซิงเป็นแบบนี้ วันหน้าถ้าแต่งงานออกเรือนไปก็ไม่ได้การ
ผู้ชายบ้านไหนจะยอมรับเอาภรรยาแบบนี้กลับไปบ้านกันเล่า?
แบบนี้กับแบกเอาต้นตระกูลกลับไปไว้ที่บ้านมันต่างกันตรงไหน