กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อวี๋เป้ยเป้ยรู้สถานการณ์ของเธอดีอยู่แล้ว จึงพูดว่า “เธอควรมีชีวิตเพื่อตัวเอง”
ฟู่จูจูได้ยินก็ยิ้มอย่างเก้อ ๆ “ฉันเป็นคนหัวไม่ดี ถ้าตอนนั้นอ่านหนังสือได้เก่งก็คงดี”
ในใจของฟู่จูจูมีเพียงการเรียนหนังสือเป็นทางเดียว ถ้าเธอเรียนเก่งก็จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของตัวเองได้
อวี๋เป้ยเป้ยค่อนข้างนับถือเธอ ในสภาพแวดล้อมแบบตระกูลฟู่นั้น เธอยังรู้ว่าการเรียนหนังสือเปลี่ยนชะตาชีวิตได้ แค่นี้ก็เหนือกว่าคนจำนวนมากแล้ว
เพราะแม้แต่หลายสิบปีให้หลัง ตอนที่อินเทอร์เน็ตเจริญจนคนที่อยู่ห่างกันคนละมหาสมุทรแปซิฟิกยังเหมือนนั่งคุยกันต่อหน้า ในสภาพแบบนั้นก็ยังมีคนที่ไม่ยอมรับการเรียนหนังสือ