กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เพราะมีย่าเฉินอยู่ ย่าเฉินยังหาที่ปักแจกันให้ดอกไม้ของลู่ซีฉือด้วย อวี๋เป้ยเป้ยจึงได้แต่รับดอกไม้ในมือเขามา
ดอกไม้ในมือถูกคว้าไป แม้จะถูกหาว่าไม่ใช่คนดี แต่สีหน้าของผู้การลู่ก็ยิ้มบานเป็นดอกไม้
“ผมช่วยไปตักน้ำให้” เขายื่นมือไปคว้าขวดในมืออวี๋เป้ยเป้ยมา แล้วก็ไปตักน้ำ
อวี๋เป้ยเป้ยหยิบกรรไกรออกมา ตัดแต่งดอกไม้เล็กน้อย ปักลงไป แล้วจัดวางไว้บนโต๊ะ
แล้วก็พยักหน้าอย่างพอใจ “อืม สวยดีแล้ว คุณกลับได้แล้ว”
ลู่ซีฉือ “…”
ย่าเฉินรีบรั้งแขกไว้ “จะกลับไปไหนล่ะ?”
“เที่ยงนี้กินข้าวที่นี่สิ!”
ย่าเฉินเอาผักที่อวี๋เป้ยเป้ยซื้อมากลับมาวางออกมาหมดแล้ว เธอยิ้มพลางพูดว่า “ย่าเรียกเธอว่าเสี่ยวฉือได้ไหม?”