กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อวี๋เป้ยเป้ย “……”
ถึงแม้ซุปทั้งชามจะลงท้องลู่ซีฉือไปเกือบหมด แต่ลู่ซีฉือก็ไม่รู้สึกอิ่มเลยสักนิด
เขาคิดว่าแผ่นแป้งทอดน้อยเกินไป
ฝีมือทำแผ่นแป้งทอดของอวี๋เป้ยเป้ยดีเหลือเกิน
แค่แผ่นแป้งทอดที่อวี๋เป้ยเป้ยทำ เขากินกับซุปชามนี้ อย่างน้อยก็ต้องมีอีก 10 แผ่น
ลู่ซีฉือขูดชามซุปจนเกลี้ยง สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่แผ่นแป้งเหลือแค่สองคำในมืออวี๋เป้ยเป้ย
อวี๋เป้ยเป้ยยกมือขึ้นโยนทั้งแผ่นเข้าปากไปเลย
เธอยังส่ายหน้าแบบใส ๆ “ไม่มีแล้ว”
ลู่ซีฉือเห็นแก้มทั้งสองข้างของเธอป่อง ๆ และมองเขาอย่างระวังตัว ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ไม่ต้องห่วง ผมไม่แย่งของคุณหรอก”
อวี๋เป้ยเป้ย: ไร้สาระ เขาแย่งไปหมดแล้ว