กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลู่ซีฉือ: ให้ตายสิ นางภูต
ถุย ตนเองนี่มันหยาบจริง ๆ สมแล้วที่คลุกคลีกับพวกชายหยาบกระด้างทางตะวันตกเฉียงเหนือจนเสียคน
ลำคอตึงขึ้นเล็กน้อย เขาเมินภาพของอวี๋เป้ยเป้ยที่บริสุทธิ์งดงามและเย้ายวนภายใต้แสงไฟสลัว แล้วเอ่ยขึ้น “ใบสมัครหย่าน่ะ ระยะเวลาสั้น ๆ คงอนุมัติไม่ได้ อีกอย่าง… เงินพวกนั้นผมเอาไปก็ไม่มีประโยชน์ เธอเก็บไว้ก็พอ”
ที่สำคัญที่สุดก็คือ ใบสมัครหย่าเขายังไม่ได้ยื่นเลยด้วยซ้ำ!
เมื่อวานมัวแต่ยุ่งกับการอัดสวี่เจิ้งกั๋ว เลยทำให้เรื่องบางอย่างล่าช้าไป วันนี้ก็ยุ่งมาทั้งวัน แล้วยังนึกถึงเรื่องกลับมากินข้าวอีก จริง ๆ แล้วไม่มีเวลานั่งเขียนใบสมัครหย่าเลย
ลู่ซีฉือเอ่ยพลางก้มเปลือกตาลงเล็กน้อย “ต่อให้เราหย่ากัน นี่ก็ถือเป็นการชดเชยจากผม”