ตอนที่ 10 ฉันคิดว่าคุณเข้าใจผิดแล้ว

แล้วอวี๋เป้ยเป้ยก็หมุนตัวกลับมาฉับพลัน อกผายออกเต็มที่ เขาก้มตัวลงไปรับจานข้าว เนินอกนั้นเกือบจะชนเข้าที่ใบหน้าของเขาเลย

ก็...ยากที่จะไม่ทำให้คนหน้าแดง

อวี๋เป้ยเป้ยชูมือค้างไว้ มองลู่ซีฉือที่สีหน้าแดงเรื่อเล็กน้อยเดินจากไปอย่างเร็ว แล้วพึมพำเบา ๆ อยู่ข้างหลัง “หึ รู้ตัวก็พอว่าครั้งก่อนที่ทำซุปคนอื่นหกน่ะ มันเกินไปแค่ไหน”

เธอไม่ทันรู้ตัวเลยว่าการกระทำของตัวเองเกือบจะ “ล่วงเกินคนอื่น” เข้าให้แล้ว

คำที่เธอพูดเบา ๆ ลู่ซีฉือไม่ได้ยิน อวี๋เป้ยเป้ยก็ไม่ได้หวังให้เขายินด้วย จะได้ไม่ต้องมาเถียงกันอีก ยังไงเธอก็ใกล้จะไปแล้ว

ดังนั้นพออวี๋เป้ยเป้ยพูดจบ เธอก็หยิบตะเกียบแล้วเดินตามลู่ซีฉือไปที่เรือนโถง