กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ถึงอวี๋เป้ยเป้ยจะสงสารเด็กคนนี้ แต่เธอก็ไม่ได้ปลูกความคิดที่ผิด ๆ ให้กับเด็ก ไม่ได้บอกเขาว่าเธอไม่ผิดเลยสักนิด เธอจะวิ่งจะชนอย่างไรก็ได้ นั่นแทบจะเป็นการชี้ทางเด็กที่ว่านอนสอนง่ายให้เดินไปในทางที่ผิดเลย
อวี๋เป้ยเป้ยเพียงแต่คล้อยตามคำพูดของเขา แล้วพูดหลักการง่าย ๆ สองสามประโยคเท่านั้น
หลี่หวารินน้ำกลับมา เห็นเหมาเหมายืนอยู่ตรงหน้าอวี๋เป้ยเป้ย มือถือขนมชิ้นใหม่ ก็ยิ้มแล้วถามว่า “เหมาเหมา ขนมที่อาสะใภ้ทำอร่อยไหม?”
เหมาเหมาเห็นแม่ของตัวเองกลับมา บนใบหน้าเล็ก ๆ ที่ไร้เดียงสาก็มีอาการลุกลี้ลุกลนวูบหนึ่ง ดูเหมือนเขากลัวว่าเรื่องครั้งก่อนจะถูกจับได้