เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ซ่อมแซมนักล่าอภินิหาร (3,000 คำ)
ตอนที่ริชาร์ดกลับมาถึงนครสนธยา ก็เป็นตอนค่ำแล้ว
พระจันทร์สว่างใสดวงกลมสาดแสงลงมาจากท้องฟ้า แสงจันทร์เหมือนน้ำไหลนอง ปกคลุมไปทั่วทั้งดินแดน
มองไปแล้วเหมือนมีมนต์เสน่ห์พิเศษเพิ่มขึ้นมาอีกชั้น
ที่ลานกว้างหน้าคฤหาสน์เจ้าผู้ครองดินแดน ชาวเมืองที่กินข้าวเย็นเสร็จแล้วกำลังเข้าคลาสสอนหนังสือกันอย่างคึกคัก เรียนรู้ความรู้ใหม่ ๆ
ทุกคนเริ่มเรียนกันตั้งแต่จำตัวอักษร คลาสสอนหนังสือไม่ได้สอนความรู้ลึกซึ้งอะไรมากนัก
ยุคแห่งแสงรุ่งโรจน์ไม่เหมือนยุคปัจจุบันที่ข้อมูลข่าวสารท่วมท้น ความรู้เป็นของหายากที่พวกขุนนางผูกขาดไว้ ปกติแล้วไพร่ต่ำต้อยอย่างพวกเขาจะมีสิทธิ์แตะต้องได้ที่ไหน
มีแต่ที่นครสนธยาอันยิ่งใหญ่ และเจ้าผู้ครองดินแดนผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่จะใจบุญใจกว้างได้ถึงขนาดนี้
แล้วตอนนี้มันกลับถูกเปิดให้เห็นตรง ๆ อยู่ตรงหน้าพวกเขา ให้พวกเขาได้เรียนกันอย่างอิสระ
ชาวเมืองที่รู้ซึ้งถึงคุณค่าของความรู้จึงกระหายอยากเรียนรู้ราวกับคนหิวโหย