0333

⬢⬢⬢

ตอนที่ 333 กลางฤดูหนาวเหน็บจนเยือกเป็นหมา

หลังกินข้าวเสร็จ หวังต้าป่าวนอนบนโซฟาพร้อมดื่มชาอีกหนึ่งหม้อ เตาถูกเผาให้ลุกโชน ประตูหน้าต่างในห้องเล็กปิดสนิทดี ความอบอุ่นจึงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น เขาเผลอหลับไปทั้งอย่างนั้นบนเตียง

แต่แล้วในตอนกลางดึก หวังต้าป่าวก็ถูกความหนาวเหน็บจนตื่นขึ้นมา

เขายื่นแขนออกมาจากผ้าห่ม แหม อุณหภูมิในห้องนี้เกือบจะแตะศูนย์องศาเข้าไปแล้ว

เขาเงยหน้ามองไปทางเตา ช่วงหัวคืนเผาแรงเกินไป ตอนนี้ไฟดับไปนานแล้ว

คาดว่าอุณหภูมิข้างนอกคงลดลงถึงลบสิบกว่าองศา ต้องยอมรับเลยว่าคนยุคนี้ช่างไม่เรื่องมากเอาซะเลย