เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 332 ความในใจของหลงเหล่าไท่
เมื่อฉินหวยหรูกับเจี่ยจางซื่อ สองแม่ลูกสะใภ้ ได้ยินผลลัพธ์นี้ ทุกความหวังก็ดับวูบในพริบตา
ทั้งคู่ทรุดฮวบลงนั่งกับพื้นอย่างเหม่อลอย แล้วร่ำไห้โฮออกมา
เจี่ยจางซื่อก็ยังใช้ไม้นี้แบบเดิม เรียกหาลาวเจี่ย ร่ำร้องว่าชีวิตช่างแสนเข็ญ ใช้ชีวิตกันไม่ได้แล้ว สองขาสั้นอ้วนทู่ของนางถูไถไปมาบนพื้นราวกับไม้กวาด
ฉินหวยหรูยังพอไหว นางไม่ได้ถอดแบบมาจากเจี่ยจางซื่อแม้แต่นิด เวลาร้องไห้ก็สะอื้นเบา ๆ น้ำตาพราวพรั่งบนใบหน้าน้อย ๆ งดงามราวกับดอกสาลี่อาบฝน
ฉู่จื่อเห็นภาพนี้ก็อดสงสารไม่ได้ ถึงเขาจะไม่ค่อยลงรอยกับเจี่ยตงซวี่ก่อนที่อีกฝ่ายจะประสบเหตุ แต่เมื่อเห็นแม่หม้ายลูกกำพร้าดู่น่าสงสารเช่นนี้ สีหน้าของเขาก็อดเผยความเวทนาไม่ได้ คิดว่าอีกสักสองวันคงต้องหาช่องว่างช่วยเหลือตระกูลเจี่ยสักหน่อย