เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 289 ทุกคนพูดถึงฉู่จื่อกับตระกูลเจี่ย
ทางฝั่งเหยียนปู้กุ้ยก็แค่อึดอัดในใจ ระบายความขุ่นข้องนั้นออกมาไม่ได้
ใครถูกคนอื่นนินทาลับหลังสักยกก็ต้องรู้สึกไม่สบายใจกันทั้งนั้น ยิ่งถูกจับได้คาหนังคาเขาอีก
ถึงเหยียนปู้กุ้ยจะขี้เหนียวจริง แต่แกตะโกนลั่นต่อหน้าคนแบบนี้ มันก็ไม่ต่างจากตบหน้าคนกลางที่สาธารณะนี่นา!
แต่พอหวังต้าป่าวพูดแบบนี้ เหยียนปู้กุ้ยก็รู้สึกว่าความโกรธค่อย ๆ ระบายลงไปบ้างแล้ว ตอนนั้นก็ซดน้ำร้อนอึกหนึ่ง “ไอ้หนุ่มฉู่จื่อมันก็แค่คนไม่เอาไหน ผมไม่ถึงขั้นจะไปถือสากับมันจริงจังหรอก ก็แค่การนินทาลับหลังคนแบบนี้มันน่าหมั่นไส้จริง ๆ”
“พอเถอะ เหล่าเหยียน ยังไงคุณก็เป็นผู้อาวุโสที่สองแล้ว ต้องยกระดับจิตสำนึกให้สูงขึ้นหน่อย อย่าไปถือสาเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้กับเด็กที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่เลย”