กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 288 ฉู่จื่ออวดดีด่าเหยียนปู้กุ้ย สวี่ต้าม่าวหัวเราะตัวสั่น
“เฮ้ ฟังพี่หวังต้าป่าวพูดสิ ทำอย่างกับว่าผมรังแกฉินหวยหรูงั้นแหละ”
ด้านหลังหวังต้าป่าวมีเสียงเย้าแหย่ของสวี่ต้าม่าวดังมา “เอาเถอะ อากาศหนาวขนาดนี้ ฉินหวยหรู เธอต้มน้ำร้อนสักหน่อยไม่ได้หรือไง ไม่ไหวก็ยืมก้อนถ่านหินจากฉันไปสักหน่อย”
ฉินหวยหรูเอื้อมมือเก็บเส้นผมที่หลุดลงมาแถวใบหน้าสอดไว้หลังหู แล้วยิ้มน้อย ๆ “งั้นก็ต้องขอบใจต้าม่าวจริง ๆ นะ ความหวังดีพี่ฉินรับไว้แล้ว แต่เรื่องยืมน่ะไม่ต้องหรอก กลัวว่าจะใช้คืนไม่ไหว”
ท่าทางปัดผมของฉินหวยหรูนี้ทำให้ฉู่จื่อใจเต้นไม่เป็นส่ำ ติ่งหูที่ดูเลื่อมใสนั้นช่างงดงามในสายตาของฉู่จื่อนัก