0243

⬢⬢⬢

ตอนที่ 243 ต่อให้เลี้ยงหมาไว้ตัวหนึ่ง เลี้ยงมาตั้งแต่เล็กก็ยังมีใจผูกพัน

อี้จงไห่ก็ตกใจไม่น้อย ลุกขึ้นเดินไปที่ประตู ขมวดคิ้วตวาดว่า “เจี่ยตงซวี่ แกทำอะไรของแก อากาศหนาวขนาดนี้จะมาอาละวาดอะไร ไม่เอาชีวิตแล้วหรือไง”

“อาจารย์ ผมผิดไปแล้วครับ”

เจี่ยตงซวี่หนาวจนริมฝีปากเขียวคล้ำ เสียงสั่นเครือ “ที่ผ่านมาผมมันตาบอดใจมัวไปเอง ผมขอโทษนะครับ ท่านยกโทษให้ผมสักครั้งเถอะครับ”

เจี่ยตงซวี่ครุ่นคิดอยู่นานที่บ้าน พอปรึกษากับเจี่ยจางซื่อแล้วถึงได้คิดออกถึงจุดสำคัญ จึงจำต้องมาขอการอภัยจากอี้จงไห่