กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 242 อี้จงไห่มองหวังต้าป่าวในแง่ดี เจี่ยตงซวี่มาขอขมาด้วยตนเอง
อี้จงไห่ได้คำตอบที่พอใจจากหวังต้าป่าวแล้วก็จากไป
หวังต้าป่าวปิดประตู ส่ายหน้าหัวเราะ พลางคิดในใจว่าอี้จงไห่คนนี้ช่างวุ่นวายเสียจริง ตายแต่เรื่องหน้าตาทั้งนั้น ไปๆ กลับๆ อย่างนี้ก็ทิ้งเงินไปเกือบหกร้อยหยวนแล้ว
แน่ละ เงินนี้ก็ไม่ถือว่าทิ้งเปล่า เสียส่วนใหญ่ก็เข้ากระเป๋าหวังต้าป่าวเขาเอง นับว่าได้ช่วยอี้จงไห่สั่งสมบุญด้วย
แต่รับเงินมาแล้วก็ต้องทำหน้าที่ ตอนนี้ยังต้องคิดหาทางช่วยตาแก่คนนี้ให้พ้นจากข้อสงสัยเรื่องการฟ้องลับให้ได้
ออกจากบ้านหวังต้าป่าวมา อี้จงไห่รู้สึกใจสงบขึ้นมาก เต็มไปด้วยความหวังว่าทุกเรื่องจะดำเนินไปในทางที่ดี และเฝ้ารอให้วันพรุ่งนี้มาถึง