0233

⬢⬢⬢

ตอนที่ 233 นอกจากต้าป่าวก็ไม่มีใครดี กับอี้จงไห่จอมเจ้าเล่ห์

หลังจากสวี่ต้าม่าวกลับมาที่ตำแหน่งงาน ก็ไม่มีอารมณ์จะเช็ดเครื่องจักรหรือจัดอุปกรณ์อีกต่อไป

เขานั่งตาลอยอยู่บนเก้าอี้ หน้าบูดบึ้งเป็นหน้าม้า อยากจะร้องไห้อยู่หลายครั้งแต่ก็อดกลั้นเอาไว้ได้

ตอนนี้เรียกได้ว่ากระเป๋าเขาสะอาดยิ่งกว่าหน้าตัวเอง เขาอยากตบหน้าตัวเองสักฉาด ให้ตายสิ ทำไมถึงเอาตังค์ทั้งหมดยัดให้เฝิงเปียวไปหมดแบบนั้น คืนนี้จะกินลมกินแล้งหรือไง!

เขามองนาฬิกาที่ข้อมือ สุดท้ายก็ยังใจไม่กล้าพอจะขายมันไป ตัดสินใจว่าหลังเลิกงานจะไปขอยืมเงินจากสวี่ฟู่กุ้ยผู้เป็นพ่อสักหน่อย ประทังชีวิตไปก่อน รอให้ถึงวันออกเงินเดือนก็คงดีเอง

เพี้ยะ!