0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 232 ฉันประกาศ กล่องข้าวของหัวหน้าแผนกหวังวันนี้ฉันจะล้างเอง

เหยียนปู้กุ้ยหน้าตาบึ้งตึง มองเหยียนเจี่ยเฉิงแวบหนึ่ง ส่งเสียงฮึในลำคอ ก่อนหันหลังเดินออกไปด้านนอกอาคารแผนกรักษาความปลอดภัย

“พ่อ พ่อ ถ้าเราจ่ายค่าปรับสักหน่อยก็คงไม่มีเรื่องแล้วใช่ไหมครับ ผมตกใจแทบตาย นึกว่าจะต้องติดคุก”

เหยียนปู้กุ้ยได้ยินลูกชายพูดว่าจ่ายค่าปรับ “สักหน่อย” ก็คงไม่มีเรื่อง กล้ามเนื้อบนใบหน้าถึงกับกระตุกสองครั้ง

แป๊ะ!

เหยียนปู้กุ้ยกัดฟัน เงื้อมือตบเข้าที่หลังคออย่างแรง พลันฟาดลงบนแก้มซ้ายของเหยียนเจี่ยเฉิง

“มึงนี่เก่งจริง ๆ ที่หาเรื่องมาให้พ่อมึง!”