เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงสองสามวันต่อมา เจียงฉีใช้ชีวิตส่วนใหญ่ไปกับการกินๆ ดื่มๆ
เทศกาลปีใหม่อาจเป็นช่วงเวลาที่แสนวุ่นวายสำหรับคนที่สร้างครอบครัวและมีหน้าที่การงานมั่นคงแล้ว เพราะทั้งการซื้อของตุนรับปีใหม่ การตระเวนเยี่ยมญาติมิตร ทำกับข้าวรับรองแขกเหรื่อ และแจกอั่งเปา ล้วนเป็นเรื่องที่กินเวลา เปลืองแรง แถมยังสิ้นเปลืองเงินทอง
คนทำงานหาเช้ากินค่ำทั่วไปมีวันหยุดปีใหม่แค่ไม่กี่วัน บริษัทที่ดีหน่อยอาจให้หยุดเต็มๆ เจ็ดวัน ส่วนบริษัทที่เขี้ยวหน่อยก็ให้แค่สามวัน พอแค่เดินทางไปกลับ จนต้องทำเรื่องลางานเพิ่มเอง
แต่เห็นได้ชัดว่าเจียงฉีกับเจียงปิงในตอนนี้ไม่มีปัญหานั้นเลย
แม้ทั้งสองจะไม่ใช่เด็กๆ แล้ว ทว่าก็ยังไม่ได้แต่งงานมีครอบครัว ภาระอันหนักอึ้งของเทศกาลปีใหม่จึงยังไม่ตกมาถึงพวกเขา อีกทั้งญาติพี่น้องก็น้อย การไปอวยพรปีใหม่จึงเป็นเรื่องง่ายดาย
เจียงปิงจัดว่าเป็นฟรีแลนซ์ ขอแค่เงินในกระเป๋าหนาพอก็ถือเป็นวันหยุดได้ทุกวัน
ส่วนเจียงฉีคือเถ้าแก่ ในร้านจะมีหรือไม่มีเขาก็ไม่ต่างกัน อย่างเช่นตอนนี้ ร้านเกมไขคดีทางช้างเผือกกลับมาเปิดให้บริการตั้งแต่วันที่สี่ แต่เจียงฉีต้องไปอวยพรปีใหม่ที่บ้านคุณตาในวันที่สี่ จึงไปนอนค้างที่บ้านนอกสองสามวัน อยู่ยาวจนถึงวันที่เจ็ดถึงเพิ่งกลับมา
ทว่าพอกลับมาถึง เฝิงกุ้ยฮวาก็เปลี่ยนสถานะจากพนักงานทำความสะอาดของร้าน กลายไปเป็นป้าประจำโรงอาหารเสียแล้ว
ใช่แล้ว ป้าประจำโรงอาหาร
เรื่องทั้งหมดนี้ต้องเริ่มเล่าจากตารางกะที่เฉิงจื่อจัดขึ้น