เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเจียงปิงเดินลงมาชั้นล่างแล้วเห็นกระเป๋าเดินทางขนาดยักษ์สี่ใบ ซึ่งพอลองสุ่มยกดูใบหนึ่งก็รู้สึกว่าหนักราวสามสี่สิบชั่ง เธอถึงเข้าใจในที่สุดว่าเซอร์ไพรส์ที่เฉียวฮุ่ยฟางบอกในวีแชตคืออะไร
เซอร์ไพรส์ใหญ่สี่ใบเบ้อเริ่มเทิ่มเลยเนี่ยนะ!
เซอร์ไพรส์จริงๆ ด้วย!
เซอร์ไพรส์ดีงามขนาดนี้ ทำไมเจียงฉีไม่มาร่วมแบ่งปันกับเธอบ้างล่ะ!
เจียงปิงรีบโทรหาเจียงฉีทันที บอกให้เขารีบกลับบ้านด่วน พ่อแม่กลับมาก่อนกำหนด ส่วนตัวเธอก็ก้มหน้าก้มตายกกระเป๋าเดินทางอย่างจำยอม
น่าโมโหนัก ชุมชนเก่าซอมซ่อแถวบ้านเธอเนี่ย ทำไมถึงไม่มีลิฟต์กันนะ
ไว้รอมีเงินเมื่อไหร่ จะต้องซื้อห้องในตึกที่มีลิฟต์ให้ได้เลย! จะขึ้นลิฟต์ทุกวัน จะขึ้นแค่ชั้นสองก็ยังจะกดลิฟต์!
พอยกกระเป๋าเดินทางขึ้นไปส่งได้ใบหนึ่ง เจียงปิงก็เริ่มทอดอาลัยตายอยาก นั่งแหมะอยู่ข้างล่างรอเจียงฉีกลับมาช่วยยกด้วยกัน
เจียงเสี่ยวเลี่ยงเห็นลูกสาวแบกกระเป๋าขึ้นมาใบเดียวแล้วก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย: ?
“ทำไมปิงปิงลงไปตั้งนานยังไม่ขึ้นมาอีกล่ะ หรือว่าจะข้อเท้าแพลง เดี๋ยวผมลงไปช่วยลูกยกดีไหม” เจียงเสี่ยวเลี่ยงซึ่งไม่ค่อยสนิทกับลูกสาวเอ่ยถามด้วยความกังวล