เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพื่อช่วยหาร้านขนมปังหาเจ้าของให้ได้ เจียงฉีจึงเริ่มเอ่ยปากถามทุกคนที่เจอว่า "ชอบเล่นของเล่นทำอาหารไหมครับ"
วิญญาณของเล่นที่ไม่เกี่ยงเพศ ไม่เกี่ยงอายุ และไม่เกี่ยงฐานะทางบ้านแบบนี้นับว่าหายากยิ่งนัก เจียงฉีรู้สึกว่าชิ้นก่อนหน้าที่ยังหาเจ้าของตัวน้อยไม่ได้นั้นพอเข้าใจได้ เพราะมีข้อจำกัดค่อนข้างเยอะ อีกทั้งตัวเขาเองก็ไม่ค่อยรู้จักเด็กๆ สักเท่าไร
แต่ร้านขนมปังแทบไม่มีข้อเรียกร้องใดๆ เลย ข้อเรียกร้องเพียงหนึ่งเดียวคงมีแค่ว่าที่เจ้าของต้องชอบของเล่นทำอาหาร และใช้มันทำขนมปังกินเป็นประจำ
นี่ก็นับว่าสมเหตุสมผล ตัวมันคือชุดของเล่นทำอาหารจำลองธีมร้านขนมปังทั้งชุด ย่อมต้องหาเจ้าของที่ชอบของเล่นทำอาหารอยู่แล้ว
หากวิญญาณของเล่นไม่หาเจ้าของที่ชอบตัวเอง แล้วจะหาเจ้าของไปทำไมกันเล่า
หลังจากถามจนทั่วทั้งร้านแล้วไม่ได้เรื่อง เจียงฉีก็เริ่มคิดว่าควรจะไปลองถามที่ร้านข้างๆ ดูดีไหม
คนในร้านพวกนี้ ถ้าไม่ถึงขั้นไม่ชอบกินขนมปังเลย ต่อให้ชอบกินก็ไม่ได้สนใจของเล่นทำอาหารอยู่ดี บางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าของเล่นทำอาหารคืออะไรจนต้องไปค้นหาข้อมูลในเน็ต พอมารู้ว่าที่แท้มันคือของเล่นพร้อมอาหารที่กินได้จริง แถมของเล่นทำอาหารของเจียงฉียังเป็นแบบที่ยากที่สุดในบรรดาประเภทเดียวกันอีก ไม่มีวัตถุดิบสำเร็จรูปให้ มีแค่ชุดเครื่องครัวขนาดย่อส่วนกับร้านขนมปังจิ๋วครบชุดระดับพรีเมียม
การต้องลงมือทำขนมปังเอง ซ้ำยังเป็นขนมปังไซส์จิ๋วที่ยากกว่าปกติ ทำเอาคนที่พอจะสนใจอยู่บ้างแค่นิดๆ หน่อยๆ ถึงกับถอดใจหนีหายไปทันที