เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงตีหนึ่งกว่าบนถนนสายเปลี่ยว แม้แต่ไฟข้างทางยังติดๆ ดับๆ สลัวราง
อากาศหนาวเหน็บ ลมพัดเอื่อย ดวงจันทร์ถูกม่านเมฆบดบังจนแสงเลือนรางยิ่งนัก หากเป็นยุคโบราณ เวลานี้คงเป็นคืนเดือนมืดลมแรง เหมาะแก่การปล้นฆ่าวางเพลิงเป็นที่สุด ขืนใส่ชุดดำพรางตัวเดินไปมา คนเดินผ่านไปผ่านมาคงมองแทบไม่เห็น
พวกเจียงฉียืนรออยู่บนถนนเพื่อให้หวังเอ้อร์ยาเลือกตัวเลือกระดับสามดาว
แม้ข้างนอกจะหนาวจัด แต่ถุงเก็บความร้อนของร้านบาร์บีคิวยังรักษาอุณหภูมิได้ดีเยี่ยม บาร์บีคิวในมือทุกคนจึงยังอุ่นกรุ่น ส่งกลิ่นหอมของยี่หร่าและเนื้อโชยมาจางๆ
วังซิ่งฮวาร่อนลงแตะพื้น พลางมองถุงในมือทุกคนแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก "น้องเอ้อร์ยายังเลือกไม่เสร็จอีกเหรอ การเลือกสามดาวนี่มันมีอะไรให้เลือกเยอะแยะนักหนาเนี่ย กระดูกสันหลังแกะหอมมากเลย ฉันอยากกินกระดูกสันหลังแกะจะแย่อยู่แล้ว!"
เจียงฉี "…"
ความจริงเจียงฉีก็รู้สึกว่าหวังเอ้อร์ยาใช้เวลานานไปหน่อยเหมือนกัน พอนึกขึ้นได้ว่าหวังเอ้อร์ยาเป็นแค่ตัวละครการ์ดในเกมนั่น เจียงฉีก็เริ่มระแวงว่าเธอจะค้างไปแล้วหรือเปล่า
ติดบั๊กหรือเปล่านะ
ถ้าเป็นบั๊กใหญ่ขนาดนี้ คงต้องทักไปถามเสี่ยวข่าให้รู้เรื่อง
เจียงฉีหยิบโทรศัพท์ออกมาหาแชตของเสี่ยวข่าที่ไม่ได้คุยกันนาน เตรียมจะพิมพ์ถาม