กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“รถแข่งนี่พลังล้นเหลือจริงๆ เลยนะ!”
“มันวิ่งไปวิ่งมาทั้งวันแบบนี้ไม่เบื่อบ้างเหรอ?”
“ฉันว่ามันน่าจะลากแผ่นกระดานใส่ของไปด้วยนะ จะได้ขนได้เร็วขึ้นตั้งเยอะ”
ลี่ลี่ ทานตะวัน และทหารม้าที่แวะมามุงดู ต่างพากันยืนอยู่บนเคาน์เตอร์ชั้นหนึ่ง มองดูรถแข่งวิ่งขนของเที่ยวแล้วเที่ยวเล่าจนลืมไปเลยว่าตัวเองเป็นรถแข่ง ไม่ใช่รถบรรทุก ทำเอาพวกมันทึ่งไปตามๆ กัน
“แต่ว่ารถแข่งส่งของให้ทุกวันแบบนี้ เถ้าแก่จะให้ตังค์ๆ มันไหมอะ?” ลี่ลี่ที่ในหัวมีแต่เรื่องเงินเดือนเอ่ยถามตาใส
“เงินคืออะไรเหรอ?” ทานตะวันถามอย่างสงสัย
“วิญญาณของเล่นที่ดีพร้อม ย่อมไม่มีวันรังเกียจนายน้อยในอนาคต ไม่ว่านายน้อยจะยากดีมีจน มีเงินหรือไม่มีเงิน พวกเราก็ล้วนรักเขา” ทหารม้าเอ่ยอย่างหนักแน่น