เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงฉีเดินตามหลังผีสาวน้อยไปเรื่อยๆ อย่างนั้น
คนอื่นในกองถ่ายมองไม่เห็นเธอ หลังจากเธอโมโหนักแสดงหญิงจนหมดอารมณ์ ก็ไม่เข้าไปช่วยจัดท่าจัดทางให้อีก พอได้พักหายเหนื่อย นักแสดงหญิงก็ถ่ายทำฉากนั้นผ่านไปได้ด้วยดี
เสียไปสิบกว่าเทกในที่สุดก็ผ่านเสียที ผู้กำกับหลี่ดีใจจนเนื้อเต้น ปั้นยิ้มเอ่ยชม "ใช้ได้ เทกนี้ผ่าน!"
นักแสดงหญิงถึงค่อยลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
ลูกพี่ลูกน้องยื่นกระบอกเก็บอุณหภูมิที่ชงชาดอกไม้ส่งให้นักแสดงหญิงอย่างเอาใจ พลางกระซิบ "หนูบอกแล้วไงคะว่าพี่คิดไปเอง พี่แค่ตื่นเต้นเกินไปต่างหาก"
นักแสดงหญิงจิบชาดอกไม้อุ่นๆ พยักหน้าเห็นด้วย "อาจจะตื่นเต้นเกินไปจริงๆ นั่นแหละ"
ผีสาวน้อยได้ยินทั้งคู่คุยกันแบบนั้นก็ชักหงุดหงิด ลอยไปหยุดอยู่หลังจอมอนิเตอร์ของผู้กำกับ แต่ก็ยังมีมารยาทพอที่จะไม่เบียดชิดตัวเขา ยังคงเว้นระยะห่างไว้ช่วงหนึ่ง
"งานชุ่ยสิ้นดี" ผีสาวน้อยเบะปาก "เอาของห่วยๆ มายัดรวมกัน ช่างเป็นของก๊อปเกรดต่ำจริงๆ"
เจียงฉีพบว่าผีตนนี้มีภูมิความรู้อยู่ไม่น้อย ตั้งแต่เมื่อกี้จนถึงตอนนี้พ่นสำนวนออกมาตั้งกี่คำแล้ว
เมื่อเห็นว่าถ่ายจบไปฉากหนึ่งจนไม่มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว ผีสาวน้อยก็บิดเอวร่อนกายลอยไปยังห้องพักผ่อน