เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี่ยงจวิ้นกับผู้จัดการสวีปลีกตัวไปปรึกษาหาทางรับมือกันในอีกห้องหนึ่ง ทิ้งให้เจียงฉีกับเหยียนฮวยโย่วที่รู้สึกประหลาดใจปนไม่พอใจกับการทุบหม้อข้าวตัวเองของเถ้าแก่เจิน แต่มองว่าคงไม่สะเทือนถึงร้านพวกเขาสักเท่าไร ได้แต่นั่งสบตากันแล้วจิบชาไปพลางๆ
ทั้งที่ควรจะเป็นวันหยุดพักผ่อนสบายๆ แท้ๆ แต่กลับมีเรื่องประดังเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน
"ฉันว่าเถ้าแก่เจี่ยงคงคุยกันอีกพักใหญ่เลยล่ะมั้ง พวกเราไปดูเฉิงจื่อเล่นไพ่นกกระจอกดีกว่าไหม" เหยียนฮวยโย่วเอ่ยชวน
"ไปสิ" เจียงฉีลุกขึ้นทันที
ยังคงเป็นก๊วนเดิมจากเมื่อวาน เฉิงจื่อนั่งหันหลังให้ประตูตรงตำแหน่งเดิมจนมองไม่เห็นว่าใครเดินเข้ามา
คุณป้าที่ร่วมโต๊ะเล่นไพ่สะกิดเตือน "เสี่ยวเฉิง เจ้านายเธอมาแน่ะ"
เฉิงจื่อหันขวับมา "อ้าว เจียงฉี มาได้ไงเนี่ย เล่นสักสองตาสิ จบตานี้ฉันลุกให้เลย"
"ไม่เอาๆ" เจียงฉีรีบปฏิเสธพัลวัน
เฉิงจื่อทิ้งไพ่เจ็ดทงออกไปใบหนึ่ง
"อ้าวเฮ้ย ทำไมไปทิ้งเจ็ดทงล่ะนั่น!" เหยียนฮวยโย่วร้องลั่น